Life for 2011

Tips for Better Life for 2011

24. Your job won’t care of you when you are sick. Your friends will. Stay in touch.

25. Forgive everyone for everything.

26. What other people think of you is none of your business.

27. However good or bad a situation is, it will change.

28. Get rid of anything that isn’t useful beautiful of joyful.

29. Envy is a waste of time. You already have all you need.

30. The best is yet to come.

31. No matter how you feel, get up, dress up and show up.

32. Don’t overdo. Keep your limits.

33. Your inner most is always happy. So be happy.

34. Do the right thing!

35. Call your family often.

36. Each day give something good to others.

37. Please, forward this to everyone you care about.

38. Say thankful everyone who did help you and every day.

Happy New Year to All...

 posted by dhammasami08

ကြ်ႏု္ပ္သိေသာသီရိလကၤာ (အပုိင္း-၇) နိဂုံး

ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ကုိ ဖူးေၿမာ္ပူေဇာ္ပီး ျပန္ေရာက္လာၾကေသာ စာေရးသူတုိ႔ ဘုရားဖူးအဖြဲ႕သည္ ၀မ္းသာပီတိအဟုန္ေၾကာင့္ သဒၶါတရားမ်ားေပၚထြက္လာကာ မကုဋရာမျမန္မာေက်ာင္းႏွင့္ လကၤာဒီပကြ်န္းအႏွံ႔ သီတင္းသုံးေနထုိင္ေနၾကေသာ ျမန္မာသံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ေဒၚလာ ၄၀၀-ကုိ ေန႔ဆြမ္းတစ္နပ္အတြက္ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းေလသည္။

ထုိေၾကာင့္ စာေရးသူတုိ႔လည္း ခရီးေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ဆြမ္း၊ ဟင္းခ်က္ျပဳတ္ရန္  ျပင္ဆင္ရျပန္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္ကား စာသင္သံဃားမ်ား တကၠသုိလ္အသီးသီးမွာ စာေမးပြဲ ေျဖဆုိေနခ်ိန္ ျဖစ္ေနသည္မုိ႔ ဆြမ္းဟင္းခ်က္ျပဳတ္ ေ၀ယ်ာေ၀စၥလုပ္ဖုိ႔ အင္အားနည္းပါးေနေပသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား၏ ေစတနာသဒၶါတရားအစြမ္းေၾကာင့္ ေန႔ဆြမ္းအလွဴတစ္ခု ၿပီးစီးေအာင္ျမင္သြားေပသည္။

အလွဴရွင္(အလွဴေငြ) နည္းပါးလသည့္အျပင္ ကုန္က်စရိတ္မ်ားျပားလေသာ သီရိလကၤာရွိ ျမန္မာစာသင္သား သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ဒီလုိမ်ိဳးနည္းမ်ားမဆုိ (ေန႔ဆြမ္းတထပ္) အလွဴဒါနမ်ိဳးသည္ သံဃိကဒါနေျမာက္၍ အင္မတန္ မြန္ျမတ္လေပသည္။ သာဓုေခၚထုိက္လေပသည္။

ေန႔ဆြမ္းစားပီးေနာက္ အနားယူအပန္းေျဖကာ ၂-နာရီးေလာက္မွာ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္ မေ၀းလေသာ ကလ်ာဏီသိမ္သုိ႔ သြားေရာက္ဖူးေၿမာ္လည္ပတ္ၾကျပန္ပါသည္။

ကလ်ာဏီေစတီ(သိမ္)။  ။ ကလ်ာဏီေစတီသည္ ကလ်ာဏီျမစ္နံေဘး၌ တည္ရွိပီး ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္မွ ၆-မုိင္ခန္႔သာ ေ၀းေပသည္။ ကလ်ာဏီးျမစ္သည္ ေစတီပါဒေတာင္(ေျခေတာ္ရာေတာင္)မွ ျမစ္ဖ်ားခံကာ စီးဆင္းလာသည္ဟု ဆုိပါသည္။

ကလ်ာဏီေစတီေတာ္သည္ သမုိင္း၀င္ ၁၆-ဌာနတြင္း တစ္ဌာနပါ၀င္ပီး ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ၈-၀ါအရမွာ ေနာက္ဆုံးႏွင့္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လကၤာဒီပကြ်န္းသုိ႔ ႀကြေရာက္ေတာ္မူသည့္အခါ အဆုိပါ ကလ်ာဏီျမစ္နံေဘး၌ ေရေတာ္သန္႔ပယ္ၿပီး နဂါးမင္း၏ေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္ ရတနာပလႅင္ထက္၀ယ္ ထုိင္ေတာ္မူလွ်က္ တရားေရေအး တုိက္ေႀကြးေတာ္မူခဲ့ေပသည္။ ကလ်ာဏီေစတီဟူသည္ အဆုိပါ ရတနာပလႅင္ကုိ ထည့္သြင္းဌပနာထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ကလ်ာဏီသိမ္ဟူ၍ ေခၚဆုိရျခင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္၊ ဓမၼေစတီမင္းလက္ထက္ ဟံသာ၀တီ(ပဲခူး)မွ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ႀကြေရာက္၍ ကလ်ာဏီျမစ္အတြင္း ေရသိမ္ျဖင့္ ရဟန္းခံခဲ့ဖူးေပသည္။ ထုိေၾကာင့္ ကလ်ာဏီသိမ္ဟု အသိမ်ားၾကသည္။ အမွန္မွာ ကလ်ာဏီသိမ္ ဖူးေျမာ္သြားေရာက္ေသာ ဘုရားဖူးတုိ႔သည္ ကလ်ာဏီေစတီအား (ကပ္ေက်ာ္-ၾကည့္ရုံ  မလုပ္ဘဲ) အေလးအျမတ္ထား ဖူးေျမာ္သင့္လေပသည္။

စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕ ကလ်ာဏီေစတီကုိ မုခ္ဦးဖက္မွေန၍ တက္လာၾကသည္။ အ၀င္မုခ္ဦးသည္ ကလ်ာဏီျမစ္ဖက္ မ်က္ႏွာမူထားသည္။ ေလွကားထက္နံေဘးမွာ ဆုိက္ဘုတ္တစ္ခု ေထာင္ထားရာ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေအာက္ပါအတုိင္း သိမွတ္ရသည္။ 

 ေရွးေဟာင္းစာေပအရ ျမတ္စြာဘုရား ၈-၀ါေျမာက္မွာ ႀကြေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ နာဂမင္း မဏိအကၡိသ ေတာင္းပန္၍ မူလေကလနိယေက်ာင္းတည္ရိွေသာ ေနရာ၌ တရားေဟာခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုအခါ တည္ေနရာကို မျမင္ႏုိင္ေတာ့ေပမယ့္ ေရွးေဟာင္းသုေတသနျဖင့္ ေတြ႔ရွိခဲ့ေသာ အႏုရာဓပူရေခတ္ အေထာက္အထားေတြအရ ေရဆိပ္အနီး ေနရာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေက်ာက္ျပား ေက်ာက္စာေတြကုိ ေထာက္ဆ၍သာ သိရွိရေၾကာင္း၊ ကလ်ာဏီေစတီႏွင့္ ကပ္လွ်က္ရွိေသာ ရုပ္စုံေက်ာင္းႀကီးကေတာ့ ၁၈-ရာစုႏွစ္ လက္ရာျဖစ္ေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ ေရးထားေလသည္။

ကလ်ာဏီေစတီကုိ လက္်ာလွည့္ဖူးေျမာ္ပီး ေဗာဓိပင္၊ ထုိေနာက္ ရုပ္စုံေက်ာင္းႀကီးတြင္း ၀င္ေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကသည္။ အဆုိပါ ရုပ္စုံေက်ာင္းႀကီးအတြင္း ျမတ္စြားဘုရားရွင္၏ ဘ၀ျဖစ္ေတာ္စဥ္မွအစ ေနာက္ဆုံးပရိနိဗၺာန္ျပဳသည့္အထိ၊ ထုိေနာက္ အရွင္မဟိႏၵမေထရ္မွ အစျပဳ၍ လကၤာဒီပကြ်န္းသုိ႔ သာသနာစတင္ ေရာက္ရွိခဲ့ပုံ အလုံးစုံကုိ ရုပ္လုံးရုပ္ႀကြမ်ား၊ နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ားျဖင့္ ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ ပူေဇာ္ေရးခ်ယ္ထားသည္ကုိ ေလ့လာမိေပသည္။

မည္သူမဆုိ လာေရာက္ေလ့လာသင့္ေသာ ေနရာတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ထုိေနာက္ ကလ်ာဏီျမစ္နံေဘးသုိ႔ သြားေရာက္ပီး ျမတ္စြာဘုရား ဟုိတစ္ခ်ိန္က ေရသန္႔ပယ္ေတာ္မူခဲ့သည္ကုိ အာရုံျပဳရင္း ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ အခါသမယကုိ လြမ္းမိသည္။ မွန္းေမွ်ာ္ၾကည့္မိေပသည္။ ကမ္းနံေဘးသုိ႔ ေလွကေလးတစ္စီး ဆုိက္ကပ္လာကာ ေလွေပၚမွလူမ်ား ဆင္းလာၾကသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ တစ္ျခားႏုိင္ငံသားမ်ားလည္း ပါေပသည္။ ေလွကေလးစီးကာ ျမစ္ေၾကာတစ္ေလွ်ာက္ ရူခင္းမ်ားၾကည့္ရႈ အပန္းေျဖဖုိ႔ ရူပီး ၃၀-ေပးရသည္ဟု ဆုိပါသည္။

ေကလနိယေက်ာင္း၊ ကလ်ာဏီေစတီေတာ္မွ ျပန္ထြက္လာပီးေနာက္ Galle Face-ေဂါဆိပ္သုိ႔ သြားေရာက္ကာ Sea view ပင္လယ္ရႈခင္းကုိ ရႈစားၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ Majestic ခၚ ကုန္တုိက္ႀကီးသုိ႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ၾကသည္။ ကုိလံဘိုၿမိဳ႕ေတာ္၌ ဘုရားဖူးမ်ားအေနျဖင့္ လည္ပတ္စရာ သိပ္မရွိေပ။ သုိ႔ေသာ္ ႏုိင္ငံတစ္ခုေရာက္ပီးမွ လည္ပတ္သင့္ေသာ ေနရာမ်ားသုိ႔ မျဖစ္မေန သြားေရာက္ လည္ပတ္သင့္သည္သာ။ ၿမိဳ႕ေတာ္ပတ္လည္ ကားစီးပီးေလညွင္းခံႏုိင္သလုိ SuperMarket သြားၿပီး ေစ်း၀ယ္သင့္ေပသည္။

ထုိေနာက္ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕သည္ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္ထဲ အားရေအာင္ လွည့္ပတ္ရူစားပီး မကုဋရာမျမန္မာေက်ာင္းသုိ႔ ညေန ၆-ေက်ာ္မွ ေရာက္ရွိေပေတာ့သည္။ ကွဳ္သုိ႔ျဖင့္ ဘုရားဖူးခရီးလည္း အဆုံးသတ္ေတာ့သည္။

စာေရးသူတုိ႔ ဘုရားဖူးအဖြဲ႔ စုစုေပါင္း ကုန္က်စရိတ္မွာ ရူပီး ၅၈၅၅၀-ခန္႔၊ ေဒၚလာႏွင့္ကား ၅၃၀-ခန္႔သာ ကုန္က်ပါသည္။ တစ္ကုိယ္ေရး တစ္ဦးခ်င္းအသုံးစရိတ္ မပါေပ။ ကုိးေယာက္ေပါင္း ဘုရားဖူးကုန္က်စရိတ္ ေဒၚလာ ငါးရာေက်ာ္သည္ အလြန္အင္မတန္ နည္းလေသာ ကုန္က်စရိတ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ယခုအခါ စာေရးသူ၏ သုံးညအိပ္ ေလးရက္ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ကုိ အေျခခံေသာ ကြ်ႏု္ပ္သိေသာသီရိလကၤာ ေဆာင္းပါးကုိ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါေတာ့မည္။ ကြ်ႏု္ပ္သိေသာသီရိလကၤာ- ဟု ပုိစ့္ Title-ယူထားေသာေၾကာင့္ သိသမ်ျမင္သမ်ကုိသာ Share-လုပ္ေသာအားျဖင့္ ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ မသိ၍ က်န္ခဲ့တာလည္း အမ်ားအျပာပင္ ရွိေသးေၾကာင္ ၀န္ခံပါသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္း သြားေရာက္ဖူးေျမာ္သင့္ေသာ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ေနရာမ်ားသည္ မူလဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ အိႏၵိယႏွင့္ ႏႈိင္းစာပါက အေတာ္ကုိ နည္းပါး ေသးငယ္လြန္းသည္ဟု ထင္ရေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ သာသနာသမုိင္းမွာ မွတ္တမ္းတင္ထုိက္ေသာ ပယ္ဖ်က္၍မရႏိုင္ေသာ ေမ့ေဖ်ာက္၍မရေသာ သာသနာေတာ္ႀကီး တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေအာင္ အားႀကိဳးမန္တက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ား၊ ဘုရားပြင့္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သာသနာ ယေန႔တုိင္ရွိေသးေၾကာင္း အေထာက္အထားျပဖုိ႔အတြက္ အဓိကေရးႀကီးေသာ ဂြင္းဆက္မ်ားကုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိ သမုိင္း၀င္ေနရာမ်ားက မီးေမာင္းထုိးျပေနေပေသးေသာေၾကာင့္ ဘာသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ ဂုဏ္ယူထုိက္စရာ ေလးစားတန္ဖုိးထားထုိက္စရာအျဖစ္ အေရးတယူ လာေရာက္ဖူးျမင္သင့္ရာ ေနရာမ်ား ျဖစ္ေနေပသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိ ဒကၡိဏသာခါ-မဟာေဗာဓိပင္ႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏လက္၀ဲေတာ္ေအာက္ စြယ္ေတာ္ျမတ္သည္ မည္သူမ်မၿငင္းႏုိင္ေသာ သာသနာေရးဆုိင္ အေထာက္အထားမ်ာ ျဖစ္ေနေပသည္။ စာေရသူသည္ တစ္ျခားသမုိင္း၀င္ ဌာနမ်ားျဖစ္ေသာ မဟိယဂၤဏ၊ ေစတီပါဒေတာင္(ေျခေတာ္ရာေတာင္) ဘုရားဖူးသြားအေၾကာင္းကုိလည္း ေရးသားတင္ျပဖုိ႔ ရွိပါသည္။ ယခု ပုိစ့္မွာကား ေဖၚျပႏုိင္ဖုိ႔ အခ်ိန္မလုံေလာက္၍ မေရးသားႏုိင္တာ ခြင့္လြတ္ၾကပါ။ စာေရးသူသည္ ဇန္န၀ါရီ ၁၅-ရက္ေန႔ ရန္ကုန္ေရာက္မည္။ ထုိမွတစ္ဖန္ ဇာတိၿမိဳ႕ျပန္မည္။ အခ်ိန္၊ အလုပ္၊ ေနရာအကန္႔အသတ္ေၾကာင့္ အင္တာနက္အသုံျပဳဖုိ႔ ခက္ခဲ့သြားႏုိင္သည္။

မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေရးသားလာခဲ့ေသာ မိမိ(အလကၤာ)ဘေလာ့ဂ္အား အခ်ိန္လုကာ လာေရာက္အားေပး ဖတ္ရႈၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြစာဖတ္ ပရိတ္သတ္မ်ားအား အထူးပင္ေလးစားပါေၾကာင္း၊ မိမိသည္လည္း ပညာရွင္တစ္ေယာက္မဟုတ္သည့္အတြက္ သတိလႊတ္ကာ ခြ်တ္ေခ်ာ္ ေရးသားမိခဲ့သည္ရွိေသာ္ စာဖတ္သူမ်ားအား အသိမွားအျမင္မွားသြားမည္ကုိ မလုိလားသလုိ ျပန္လည္တည့္မတ္ေပးေသာ စာဖတ္သူမ်ားအား အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ယခုပုိစ့္ကေနၿပီး ႏႈတ္ဆက္ရင္း ေျပာၾကားလုိပါသည္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကုိ စာဖတ္သူမ်ားလည္း အေတာ္အသင့္ ဗဟုသုတရႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕သမုိင္း၀င္ဌာနမ်ားသည္ အေကာင္းပကတိရွိေသာ္လည္း (ဥပမာအားျဖင့္ ေဗာဓိပင္၊ စြယ္ေတာ္) အခ်ိဳ႕သမုိင္း၀င္ဌာနမ်ားသည္ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္၊ ဘာသာျခားတုိ႔ ဖ်က္ဆီးျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ မျပဳမျပင္ အၿပိဳအပ်က္အတုိင္း ရွိေနၾကပါသည္။

ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ျဖင့္ မည္သည့္ႏုိင္ငံမဆုိ ဘုရားဖူးလာေရာက္လည္ပတ္ေသာအားျဖင့္ သမုိင္းကေပးေသာ သင္ခန္းစာကုိ ရရွိႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ သာသနာဟူသည္ ကုိယ့္ႏွလုံးသားထဲ၊ အေသြးထဲ အသားထဲ ကိန္းေအာင္ေနမွ တည္ၿမဲေပမည္။ အျပင္ပ အေဆာက္အဦမ်ားသည္ အသြင္သံဌာန္မွ်သာ ျဖစ္ၿပီး တကယ့္အႏွစ္သာရမ်ား မဟုတ္ၾကေခ်။ ထုိေၾကာင့္ ဆရာႀကီး ဦးေဌးလႈိင္၏ စကားကုိ ျပန္လည္ကုိကားရလွ်င္.. (အဇၥ်ႏၱိက သာသနာသာ ပဓာန) ထုိေၾကာင့္ မဟိဒၶသာသနာ အျပင္ပန္း ရုပ္၀တၳဳတုိ႔သည္ အေရးမႀကီး၊ လုိအပ္ရုံမွ်သာ ထူေထာင္သင့္၏။ သခၤါရတရားမ်ားျဖစ္၍ ေက်ာက္တုိင္ ေက်ာက္သားပင္ အႏွစ္တရာမခံ။ အဇၥ်ႏၱိကသာသနာက အေရးႀကီးေပသည္။ အမွန္တရားတစ္ခုႏွင့္ ယုံၾကည္မႈ တည္ရွိေနပါေသးသမွ် သာသနာသည္ ခုိင္မာလ်က္ပင္တည္း။ (ဓမၼာစရိယဦးေဌးလႈိင္- သီဟုိဠ္ေခတ္ စံေတာ္၀င္အရိယာမ်ား)။

ယခုျပဳရ၊ ကုသလကုိ၊ ျမင့္မုိရ္ဦးသို႔၊ ေက်းဇူးထူးေထြ၊ ေမြးေမေဖႏွင့္၊ သိေစဆရာ၊ လွဴဒကာမ်ား၊ အစထား၍၊ သတၱ၀ါဟူ၊ ထုိထုိသူကုိ၊ အမ်ွယူေစ၊ ေပးေ၀သာဓု၊ ေခၚေစေသာ၀္…။

ရြင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ

ၿပီးပါၿပီ။

posted by dhammasami08

Life for 2011

Tips for Better Life for 2011

10. Make time to practice meditation, and prayer. 

They provide us with daily fuel for our busy lives.

11. Dream more while you are awake.

12. Smile and laugh more.

13. Try to make at least three people smile each day.

14. Don’t waste your precious energy on gossip.

15. Don’t have negative thoughts about things you cannot control.

16. Spend time with people over the age of 70 & under the age of 6.

17. Life is too short to waste time hating anyone.

18. Don’t take yourself so seriously. No one else does.

19. Forget issues of the past. Don’t remind your partner with his/her mistakes of the past. This will ruin your present happiness.

20. Realize that life is a school and you are here to learn. Problems are simply part of the curriculum that appear and fade away like algebra class, but the lessons you learn will last a lifetime.

21. You don’t have to win every argument. Agree to disagree.

22. Don’t compare your life to others’. You have no idea what their journey is all about.

23. Make peace with your past so it won’t spoil the present.

Coming soon...

posted by dhammasami08

ကြ်ႏု္ပ္သိေသာသီရိလကၤာ (အပုိင္း-၆)

ကႏၵီၿမိဳ႕၌ စာေရးသူတုိ႔ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္၀ယ္ က်န္ေနခဲ့ေသာ ဒကာမသားအမိႏွစ္ေယာက္ က်န္းမာေရးျပန္လည္ ေကာင္းမြန္လာ၍ ဆရာေတာ္ဦးကုမာရ လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္ေပးေသာေၾကာင့္ မေန႔ညေနကတည္းက ေရာက္ႏွင့္ေနပီ ျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ စာေရးသူတုိ႔ ၉-ေယာက္ ဘုရားဖူးအဖြဲ႔ လူစုံသြားပီ ျဖစ္သည္။

ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔အုပ္စုသည္ မနက္ျဖန္ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ ဖူးေၿမာ္မည့္အေရး သဒၶါပုိစိတ္ေစာကာ အိပ္ေရး၀ေနဟန္ ေပၚေပသည္။ နံနက္ေစာေစာ ၃း၃၀ ေလာက္ကတည္းက အိပ္ရာထ၊ မ်က္ႏွာသစ္၊ အလွျပင္ကာ အ၀တ္အစားမ်ားလဲလွယ္၍ အၿဖဴေရာင္အ၀တ္မ်ားျဖင့္ သူေတာ္စင္မ်ားအသြင္ ေပၚလြင္လွ်က္ လန္းဆန္းတက္ႀကြေနၾကသည္ကုိ ျမင္ရသည္။ စာေရးသူပင္ မ်က္ႏွာမသက္ရေသးခင္ သူတုိ႔က အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနၾကသည္။

မွန္ေပသည္။ ျမန္မာ+သီရိလကၤာဘုရားဖူးမ်ား၏ အဓိကဖူးေၿမာ္ေလ့ရွိေသာ ဌာနတုိ႔မွာ စြယ္ေတာ္ႏွင့္ ေဗာဓိပင္ ျဖစ္ေပသည္။ စြယ္ေတာ္သမုိင္းကုိ အပုိင္း (၁)၀ယ္ ေဖၚျပခဲ့ပီး၊ ေဗာဓိပင္အေၾကာင္းကုိကား အပုိင္း (၃)၌ ေရးခဲ့ပါသည္။

ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ဂ်ဴလုိင္လ (သုိ႔မဟုတ္) ၾသဂုတ္လတြင္ ညစဥ္ရက္ဆက္ ၁၀-ညတုိင္တုိင္ စြယ္ေတာ္ကုိ လွည့္လည္ပူေဇာ္ခံပီး ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း စြယ္ေတာ္ဖြင့္ခ်ိန္ကား နံနက္ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ခ်ိန္ ၆-နာရီမွ ရ-နာရီအတြင္း ၁-နာရီ၊ ေန႔ဆြမ္းကပ္ခ်ိန္ ၁၁-နာရီမွ ၁၂-နာရီ အခ်ိန္ေလာက္သာ စြယ္ေတာ္တုိက္ကို ဖြင့္ထားေပးသည္။ (http://www.explorelanka.com/places/hill/kandy.htm အေသးစိပ္ သိလုိသူမ်ား)

စြယ္ေတာ္ထည့္ထားရာ ေရႊၾကဳပ္ေတာ္ကုိကား မဖြင့္ေသာေၾကာင့္ စြယ္ေတာ္အစစ္ကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႔ရမည္ မဟုတ္ေပ။ မည္သုိ႔ပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ စြယ္ေတာ္ဖူးခြင့္ရေရး အလုအယက္တုိးေ၀ွ႔၍ သူထက္ငါဦး အေျပးအလႊာ လာေရာက္ဖူးၾကသည့္အတြက္ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း မနက္ပုိင္း ဆြမ္းေတာ္ကပ္ခ်ိန္၊ ေန႔လည္ဆြမ္းေတာ္ကပ္ခ်ိ္န္မ်ား၌ ပရိတ္သတ္မ်ားျဖင့္ အထူးစည္ကားလေပသည္။ စြယ္ေတာ္ဖူး လာေရာက္ၾကေသာဘုရားဖူးမ်ား၏ သြားလာလႈပ္ရွားဟန္၊ သဒၶါစိတ္ျဖင့္ မ်က္ႏွားမ်ား ရြင္လန္းတက္ၾကြေနဟန္မွာ ျမင္ရသူအဖုိ႔ အလုိလုိ စိတ္ဓာတ္ေတြ တက္ႀကြႏူးညံ့လာကာ ၾကည္ႏူးပီတိ ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထမိသည့္အထိ ခံစားမိေစသည္။ အိႏၵိယျပည္၊ ဗုဒၶဂယာႏွင့္ မဟာေဗာဓိပင္ ဖူးခြင့္ရသည့္တုိင္ ဒီလုိပီတိမ်ိဳး ခံစားမိမည္ မဟုတ္ေပ။

ပရိသတ္အားလုံးကလည္း ဘုန္းဘုန္းမ်ားမွအပ အျဖဴေရာင္ အ၀တ္အစားခ်ည္း ဆင္တူ၀တ္ဆင္ထားသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ မွန္ေပသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ စြယ္ေတာ္ဖူးမ်ား အၿဖဴေရာင္ဆင္တူ ၀တ္ဆင္ရန္ သီရိလကၤာအစုိရကုိယ္တုိင္ အမိန္႔ထုတ္ထား ေလသည္။ ဘာသာေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ ဘုရား၊ အေဆာက္အဦး၊ ရဟန္းသံဃားတုိ႔ထံ ဆည္းကပ္ဖူးေၿမာ္ၾကမည့္ သူမ်ားသည္ သင့္တင့္ေသာ၊ မ၀ါၾကြားေသာ၊ ရုိးရုိးယဥ္ယဥ္ျဖစ္ေသာ modest-အ၀တ္အစားမ်ားကုိ ၀တ္ဆင္ၾကရန္ ညြန္းၾကားထားေလသည္။

စြယ္ေတာ္တုိက္ အ၀င္ေပါက္တုိင္းမွာလည္း အေစာင့္အေရွာက္မ်ား ထူထပ္စြာ ခ်ထားကာ အႏၱရာယ္ျပဳ ပစၥည္းမ်ား ပါ၊ မပါ စစ္ေဆးေလသည္။ အစုိးရက စြယ္ေတာ္၏လုံျခဳံေရးကုိ ႏုိင္ငံေတာ္လုံၿခဳံေရးအဆင့္ အထူးသတ္မွတ္ထားသည္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ စြယ္ေတာ္၏လုံၿခဳံေရးသည္ တုိင္းျပည္၏လုံၿခဳံေရးပင္ ျဖစ္သည္။ စြယ္ေတာ္လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေသာ အစုိးရမ်ိဳး၏လက္ထဲတြင္သာ (အာဏာ) တုိင္ျပည္လည္း တည္ရွိသည္-ဟု တစ္တုိင္းျပည္လုံးက ယုံၾကည္ေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆-ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္လာခဲ့ေသာ္လည္း အႏုိင္မယူႏုိင္ဘဲ ယခုအခါ ဘာသာရန္သူတုိ႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ရျခင္းက သက္ေသသာဓကပင္ ျဖစ္ေနသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ အစုိးရကုိယ္တုိင္ႏွင့္ ျပည္သူတုိ႔က ဘာသာေရးကုိ ႏွလုံးသားႏွင့္သာမက အသိညာဏ္ရွိရွိ ယုံၾကည္ကာ အထြတ္အျမတ္ထားေပသည္။ စြယ္ေတာ္သည္ ျပည္သူတုိ႔၏ အသက္၊ အသဲႏွလုံး ျဖစ္ေလသည္။

ကႏၵီၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ေရွးဆင္ဟလလူမ်ိဳး မင္းတုိ႔ကလည္း စြယ္ေတာ္ကုိ ႀကီးစြာေသာ ဇြဲလုံးလျဖင့္ ကာကြယ္ခဲ့ရသည္။ ထုိေၾကာင့္ စြယ္ေတာ္သည္ ေရွးကတည္းက ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္မႈတြင္သာမက ႏုိင္ငံေရးေပၚလစီတြင္းမွာလည္း အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑က ပါ၀င္လာရေပသည္။ ကႏၵီၿမိဳ႕သည္ ဘုရင္ေခတ္ ေနာက္ဆုံးၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ပီး ယခုအခါ ဒုတိယၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေလသည္။ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ နန္းေတာ္အတြင္း တည္ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ Sri Dalada Maligawa ဟု ေခၚဆုိသည္။ ေပါေရာနရု၀ေခတ္ ပ်က္သုဥ္းပီးေနာက္ ၁၆-ရာစုႏွစ္မွာ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ တည္ေဆာက္ပီး စြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ ထည့္ထားကုိးကြယ္ခဲ့သည္။

စာေရးသူတုိ႔လည္း နံနက္ဆြမ္းေတာ္ခ်ိန္ နီးကပ္လာပီမုိ႔ လူဘြယ္၀တၳဳမ်ားျဖစ္ေသာ သကၤန္း၊ (ဆြမ္းမပါ) ပန္းစသည္ယူေဆာင္လွ်က္ စြယ္ေတာ္တုိက္ရွိရာသုိ႔ ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာေက်ာင္းဆရားေတာ္က စြယ္ေတာ္တုိက္ေစာင့္ တာ၀န္က် ဘုန္းဘုန္းအား အေၾကာင္းၾကားထားပီးပီမုိ႔ အဆင္ေျပလြယ္ကူစြာ ဖူးခြင့္ရလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေျခလွမ္းေႏွးေနလုိ႔ မရေပ။ တန္းစီးေနေသာ လူအုပ္ႀကီးကလည္း တုိးမေပါက္ေလာက္ေအာင္ ႀကပ္ပုိက္ေနသည္။

ကံဆုိးခ်င္ေတာ့ စြယ္ေတာ္တုိက္တြင္း လူအုပ္ၾကားထဲမွာ အုပ္စုကြဲသြားသည္။ ကႏၵီျမန္မာ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ေနာက္ လုိက္ပါသြားေသာ ဒကာေတာ္တုိ႔မွာကား အလြယ္တကူပင္ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ကုိ ဖူးေၿမာ္ခြင့္ ရခဲ့ၾကသည္။ စာေရးသူတုိ႔ ဘုန္းၾကီးေလးပါးအဖြဲ႕မွာကား အထြက္ေပါက္(စြယ္ေတာ္ဖူးပီး ထြက္လာသည့္ဖက္) ဖက္ ေရာက္သြားသည္။ ထုိအခါ အေစာင့္တစ္ေယာက္(ရဲ)က လာေမးသည္။ ဂုိက္-လမ္းျပပါလား-တဲ့။ စာေရးသူကလည္း ႏုိး-ေပါ့။ ကႏၵီျမန္မာေက်ာင္းကပါ-လုိ႔ ေျပာလုိက္သည္။ ထုိအခါ ၁၀-မီနစ္ေစာင့္-ဟု အဆုိပါရဲက ေျပာလာသည္။

စာေရးသူတုိ႔လည္း ေစာင့္ေပါ့။ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားလည္း အလွည့္က်မလာ။ မထူးပါဘူး ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ၀င္တုိးၾကရေအာင္-ဟု စာေရးသူက တုိက္တြန္းရင္း အေရွ႕ကေန ဦးေဆာင္ကာ အထြက္လမ္းကေန ၀င္တုိးၾကေလသည္။

မွန္ေပသည္။ ဒီလုိမတုိးရင္ေတာ့ ေစာင့္လုိက္ေပအုံး။ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ခ်ိန္ပီးလု႔ိ စြယ္ေတာ္တုိက္ ပိတ္ခ်ိန္နီးေတာင္ ဖူးခြင့္ရလိမ့္မည္ မထင္ေပ။ လူအုပ္ႀကီး တန္းစီေနတာ ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္ဖုိ႔မလြယ္။ ဘုရားသားေတာ္ ဘုန္းဘုန္းေတြဆုိပီး ဒီေနရာမွာေတာ့ ဦးစားေပးလိမ့္မည္ မဟုတ္။ စြယ္ေတာ္ျမတ္ေရွ႕မွာကား ပါလာသည့္ လွဴဘြယ္တၳဳမ်ားကုိ အလွည့္က်စီး လွဴဒါန္းပီး ခဏတာ တစ္မီနစ္(မျပည့္)ေလာက္ပဲ ရပ္လွ်က္ရွိခုိးကာ ျပန္ထြက္ၾကရသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ေနရသည္။ ထုိင္ရွိခုိးဆုေတာင္းဖုိ႔ ေနာက္နားမွာ ဆယ္ေယာက္စာ ေနရာေလးတစ္ခုေတာ့ ရွိေပသည္။

စာေရးသူတုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ စြယ္ေတာ္ကုိ ဖူးလွ်က္(စြယ္ေတာ္ၾကဳပ္ကုိပဲ ျမင္ခဲ့ရသည္၊ စြယ္ေတာ္က အတြင္းမွာ ရွိသည္) သကၤန္းလွဴပီး ျမန္ျမန္ဆုေတာင္းကာ ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ စာေရးသူလည္း သုံးႀကိမ္မက စြယ္ေတာ္ဖူး ေရာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ေစာင့္ရတာ စိတ္မရွည္သူမုိ႔ အေ၀းမွပင္ ဖူးေၿမာ္ပီး ျပန္လာခဲ့တာခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ အခုတစ္ေခါက္ပဲ စြယ္ေတာ္အနီး ဖူးခြင့္ရသည္။ ရင္ထဲမွာလည္း အလြန္း၀မ္းေျမာက္ပီတိ ျဖစ္မိပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ စြယ္ေတာ္တုိက္ အျပင္ဖက္ေရာက္ေတာ့ အေစာင့္ရဲတစ္ေယာက္ လုိက္လာပီး လာႏႈတ္ဆက္သည္။ ၁၀-မီနစ္ေစာင့္ဟု ေျပာေသာ ရဲအရာရွိပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ ကူညီမႈအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္-ဟု စာေရးသူက ေျပာလုိက္သည္။ ထုိအခါ စာေရးသူရဲ႕ လက္ကုိ လာဆြဲသည္။ ဘာပါလိမ့္ဟု ရင္ထိပ္သြားေသး၏။ စာေရးသူက စိတ္ရႈပ္ေေသာ အမူအယာျဖင့္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ရဲအရာရွိက လက္ကေလးလႈပ္ကာ Money! Money!-ဟု ဆုိ၏။ ေအာ္.. သေဘာေပါက္ပီ။ တစ္ရာေပး၊ မယူေသး။ ႏွစ္ရာေပးလုိက္မွ ျပန္လွည့္ထြက္သြား၏။ စာဖတ္သူမ်ားလည္း သေဘာေပါက္လိမ့္မည္ ထင္ပါ၏။ စြယ္ေတာ္ဖူး၍ ရရွိခဲ့ေသာ ၾကည္ႏူးစိတ္ကေလးလည္း ထြက္ေျပးသြားေလေတာ့သည္။

စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ ဖူးေၿမာ္ပီးေနာက္ စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုမွာ နံနက္စာ စားၾကသည္။ ထုိေနာက္ ကႏၵီေက်ာင္းသုိ႔ ျပန္လာပီး ခရီးမစခင္ ကႏၵီဆရာေတာ္အား အလွဴေငြဆက္ကပ္ကာ ႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ၾကသည္။

ဒီကေန႔ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္သုိ႔ ျပန္ၾကမည္တည္း။ ကုိလံဘုိသုိ႔ မထြက္ခြါခင္ ကႏၵီၿမိဳ႕ကုိ အေပၚစီးမွ ျမင္ေတြ႔ႏုိင္ေသာ View Point သုိ႔ သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈၾကသည္။ အဆုိပါ View Point မွ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေရကန္၊ ေရကန္၏အေနာက္ဖက္မွာ စြယ္ေတာ္တုိက္၊ အေနာက္ေတာင္ဖက္မွာ ဂႏၵီခန္းမဟု ျမန္မာတုိ႔သိေသာ အေဆာက္ဦးျဖဴၿဖဴ၊(ယခုအခါ ၎ကုိ Queens Hotel-ဟုေခၚ)၊ ေတာင္ေျခနားမွာ အဂၤလိပ္ေခတ္က အက်ဥ္းေထာင္ေဟာင္းတုိ႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကရသည္။ အမွတ္တရလက္ေဆာင္အျဖစ္ ေသာ့ခ်ိပ္မ်ား ၀ယ္ခဲ့ၾကသည္။ အခ်ိန္ေပးကာ လာေရာက္ေလ့လာမည့္သူမ်ားအတြက္ ကႏၵီၿမိဳ႕အနီး ကမၻာ့ေရွးအက်ဆုံး ရုကၡေဗဒဥယာဥ္သုိ႔လည္း သြားေရာက္ေလ့လာ သင့္ေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ စာေရးသူတုိ႔ ဘုရားဖူးအဖြဲ႕မွာကား အခ်ိန္မရသျဖင့္ မသြားေတာ့ေပ။ View Point မွတစ္ဖန္ ကုိလံဘုိသြားလမ္းေပၚရွိ မေန႔က ေလ့လာရတာ မေက်နပ္ခဲ့ေသာ မာတေလၿမိဳ႕၊ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ခဲ့ရာ အေလာကလုိဏ္သုိ႔ ေနာက္တစ္ေခါက္ ၀င္ေရာက္ေလ့လာဖုိ႔ ဆရာေတာ္မ်ားက ဆႏၵရွိေသာေၾကာင့္ အေလာကလုိဏ္ဂူဆီ ေရာက္ခဲ့ျပန္ပါသည္။

စတုတၳသဂၤါယနာ တင္ခဲ့ပုံ အေၾကာင္းစုံကုိလည္း က်မ္းဂန္တုိ႔၌ အေသးစိပ္ ေဖၚျပပါရွိပီး ျဖစ္ေပသည္။ ထုိေၾကာင့္ စာေရးသူ အက်ယ္မခ်ဲ႕ေတာ့ေပ။ မာတေလအရပ္ရွိ ေဒသအေခၚ Aluvihara or Aloka cave temple ျမန္မာလုိ အေလာကလုိဏ္ဂူေက်ာင္းကုိ အေရွ႕ဖက္သုိ႔ မ်က္ႏွာမူထားသျဖင့္ ေနထြက္လာသည့္အခါ ေန၏အလင္းေရာင္းမ်ား လက္ခံရရွိေသာေၾကာင့္ အေလာကလုိဏ္ဂူေက်ာင္း(အလင္းေရာင္ေက်ာင္း) ေခၚဆုိသည္ဟု ေဒသခံတုိ႔က ေျပာျပသည္။ ဘီစီ ၃-ရာစု၊ ေဒ၀ါနံပိယတိႆမင္းလက္ထက္ကတည္းက ရဟန္းေတာ္တုိ႔ျဖင့္ တည္ရွိေနထုိင္ခဲ့ပီး၊ ဘီစီ ၁-ရာစု၊ ၀႗ဂါမဏိမင္းလက္ထက္မွာ အာေလာကလုိဏ္ဂူ၌ ဘုရားေဟာ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ ပါဠိစာေပအကၡရာတင္၍ ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ 

  စာေရးသူတုိ႔ ေရာက္ခ်ိန္မွာ နံနက္ ၉-နာရီခန္႔ ရွိၿပီတည္း။ Tourists side ျဖစ္၍ တစ္ေယာက္ကုိ အခြန္ ရူပီး ၂၀၀-ေပးေဆာင္ရသည္။ ေက်ာက္တုံးေက်ာက္ေဆာင္ေအာက္၀ယ္ ေက်ာင္းေတာ္အျဖစ္ တည္ေဆာက္ထားသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ဒုတိယအဆင့္ ေက်ာက္တုံးေပၚ၌ ေဗာဓိပင္ကုိ စုိက္ပ်ိဳးထားပီး အျမင့္ဆုံး ေက်ာက္ေတာင္ထိပ္မွာ ေစတီငယ္တစ္ဆူကုိလည္း ဖူးေတြ႔ခဲ့ရသည္။

အေလာကလုိဏ္ဂူမွ ထြက္လာပီးေနာက္ ထမင္းဆုိင္မွာ ေန႔ဆြမ္းစားသည္မွအပ မည္သည့္ေနရာကုိမွ မ၀င္ေတာ့ဘဲ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္ေမာင္းေလသည္။ ညေန ၄-နာရီေလာက္ ကုလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္ရွိ မကုဋရာမျမန္မာေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိကာ အနားယူႏုိင္ေတာ့သည္။ မနက္ျဖန္ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ တစ္၀ုိက္ လွည္ပတ္ၾကမည္။ နာမည္ႀကီးေသာ ကလ်ာဏီေစတီ(သိမ္)ကုိ သြားေရာက္ဖူးေၿမာ္ၾကမည္တည္း။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္….

posted by dhammasami08

Life for 2011

Tips for Better Life for 2011

1. Take a 10-30 minute walk every day and while you walk, smile.

2. Sit in silence for at least 10 minutes each day.

3. Sleep for 7 hours.

4. Live with the 3 E’s : Energy, Enthusiasm and Empathy.

5. Play more games.

6. Read more book than you did in 2010.

7. Drink plenty of water.

8. Eat more foods that grow on trees and plants and eat less food that is manufactured in plants.

9. Eat breakfast like a King, lunch like a Prince and dinner like a Beggar.

Coming soon…….

posted by dhammasami08

ကြ်ႏု္ပ္သိေသာသီရိလကၤာ (အပုိင္း-၅)

အႏုရာဓပုရၿမိဳ႕ေတာ္ရွိ Tourist sites အားလုံကုိ လည္ပတ္ရန္ ႏွစ္ရက္ျဖင့္ လုံေလာက္ပါသည္။ ယမန္ေန႔ည ၉-နာရီမွာ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕ ေဗာဓိပင္ဖူး သြားေရာက္ခဲ့ၾကေသးသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ကား ခရီးပန္းသည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ေဗာဓိပင္ကုိလည္း သုံးႀကိမ္းမက ဖူးေၿမာ္ခဲ့ဖူးသည္က တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ ေက်ာင္းမွာက်န္ခဲ့ေပသည္။ အႏုရာဓေက်ာင္းဆရာေတာ္က အားလုံးစီစဥ္ေပးခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ အဆင္ေျပစြာ ဖူးခြင့္ရၾကေပလိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။ ျပဳခဲ့သမွ်ကုသုိလ္အားလုံးကုိ သာဓုေခၚပါ၏။

ယခုအခါ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔ အႏုရာဓ၀ယ္ ႏွစ္ညအိပ္ၿပီးျဖစ္၍ အပုိင္း(၁)၌ ေျပာခဲ့သည့္အတုိင္း စြယ္ေတာ္ဖူးရန္အတြက္ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ ကိန္း၀ပ္ရာ ကႏၵီၿမိဳ႕သုိ႔ ခရီးဆက္မည္ ျဖစ္သည္။ အႏုရာဓေက်ာင္း ဆရာေတာ္အား ေက်းဇူးတင္စကားေလွ်ာက္ထားပီး ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔က ၀တၳဳေငြ ေဒၚလာ ၅၀-ဆက္ကပ္ခဲ့သည္။

ကႏၵီၿမိဳ႕သြား လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္ ၀င္ေရာက္လည္ပတ္သင့္ေသာ Tourist sites မ်ားကုိလည္း သြားေရာက္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။ ညေန ေမွာင္ခါနီးမွ ကႏီၵၿမိဳ႕အေရာက္သြားပီး ကႏၵီၿမိဳ႕၊ စြယ္ေတာ္တုိက္အနီးရွိ ျမန္မာေက်ာင္းမွာ ညအိပ္ကာ မနက္ေစာေစာ နံနက္ဆြမ္းေတာ္ကပ္ခိ်န္မွာ စြယ္ေတာ္ဖူးရန္ စီစဥ္ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။

ရပ္ေတာ္မူဘုရား (Aukana)။     ။ Aukana or Awukana (အုပ္ကန)ေခၚ ရပ္ေတာ္မူဘုရားသုိ႔ ပထမဆုံး သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကမည္။ အုပ္ကန-ဘုရားသည္ သီရိလကၤာ၌ ရပ္ေတာ္မူဘုရားမ်ားစြားအနက္ အျမင့္ဆုံး၊ အႀကီးဆုံးဟု ဆုိပါသည္။ အျမင့္ေပ ၃၉၊ ပုခုံးအက်ယ္ ၁၀-ေပ ရွိပီး ၾကာရြက္ေအာက္ခံျဖင့္ ေက်ာက္ေတာင္ေက်ာက္သားကုိ ထြင္းထုပူေဇာ္ထားျခင္းျဖစ္ကာ ကမ႓ာ့အံ့ဖြယ္တစ္ပါးပင္ ျဖစ္ေလသည္။

  ေအဒီ ၅-ရာစု၊ ဓာတုေသနမင္းလက္ထက္မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ေရွးေဟာင္းသုေတသနအရ ယုံၾကည္ရေပသည္။ ထုိ႔ထက္လည္း ေစာျခင္ေစာႏုိင္သည္ဟု ဆုိသည္။ စာေရးသူတို႔အဖြဲ႕သည္ နံနက္ေစာေစာပင္ ရပ္ေတာ္မူဘုရားရွိရာသုိ႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။ Tourist sites ျဖစ္၍ ၀င္ခြင့္ေပးေဆာင္ရေလသည္။ ရပ္ေတာ္မူဘုရားကား ေနေရာင္ျခည္ႏုႏုေအာက္ ဖူးေတြ႔ရသည္မွာ ၾကည့္ႏူဖြယ္ရာ အလြန္းေကာင္း၍ စိတ္ကုိၿငိမ္းခ်မ္းေစသည္။ မွန္ေပသည္။ သစ္ရြက္သစ္ခက္ၾကား ထုိးက်လာေသာ နံနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္၏ေအာက္၀ယ္ ေက်ာက္သားပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္သည္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေနဘိသကဲ့သုိ႔ ထင္ရေပသည္။ ေနေရာင္ျခည္ ျမင့္လာေလေလ ျမတ္ဗုဒၶ၏ပါရမီေတာ္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာေတာ္ၾကည္လင္ သန္႔ရွင္းလာေလေလဟု ခံစားမိေစသည္။ ရပ္ေတာ္မူဘုရား၏လက္ဟန္သည္ မုျဒာႏွစ္မ်ိဳးကုိ ညြန္းျပသည္ဟု ဆုိပါသည္။ လက္ေတာ္ကုိ တစ္ေစာင္းျဖန္႔ထားျခင္း ပုံစံသည္ Asisa Mudra အာသီသမုျဒာ- ေမတၱာေတာ္ျဖန္႔ပုိ႔ေပးျခင္းႏွင့္ တစ္ခုမွာ Abhaya Mudra အဘယမုျဒာ- ေဘးရန္ကင္းျခင္း (သုိ႔) လြတ္ေျမာက္ျခင္းကုိ ရည္ညြန္းေၾကာင္း ဆုိပါသည္။

စာေရးသူတုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ ဓာတ္ပုံရုိက္ၾကသည္။ ဓာတ္ပုံရုိက္သည့္အခါ ဘုရားကုိ ေက်ာေပး၍ ဓာတ္ပုံရုိက္ခြင့္ မရွိေပ။ ရုိင္းျပေသာလုပ္ရပ္အျဖစ္ ရႈျမင္ၾကသည္။ တစ္ျခားဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမွာ ေက်ာေပးကာ ဓာတ္ပုံရုိက္ေသာ္လည္း မတားျမစ္ပါ။ ဘုရားရွိခုိးစဥ္ ထုိင္သည့္အခါမွာလည္း ဘုရားဖက္ ေျခေထာက္ေပး(ေျခဆင္း)ကာ ထုိင္ေလသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔က ဖိနပ္ခြ်တ္သင့္သည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆေသာ ေနရာတုိ႔၌ ဖိနပ္စီးထားေလသည္။ သီရိလကၤာသားတုိ႔ (ရတနာသုံးပါးစသည္) ဘာသာတရားအေပၚ ေလးစားရုိေသးနည္းကား အနည္းငယ္ထူးဆန္းသည္ဟု ထင္ျမင္မိသည္။

ထုိေနာက္ အခ်ိန္လုကာ လည္ပတ္ရသည္မုိ႔ ျမန္ျမန္သုတ္သုတ္ပဲ ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ အလွဴခံဌာနေတြ႔ေတာ့ ဒကာႀကီးတုိ႔ စုံတြဲက တည္ေဆာက္ေနဆဲ ေက်ာင္းေတာ္အတြက္ အလွဴေငြ ထည့္ေလသည္။ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္က လဖက္ရည္ၾကမ္းျဖင့္ ဧည့္ခံသည္။

ေပါေရာနရု၀။    ။ ထုိေနာက္ လကၤာဒီပ၏ ဒုတိယေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေသာ ေပါေရာနရု၀သုိ႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ၾကသည္။ ပထမဆုံး ေပါေရာနရု၀နယ္ပယ္အတြင္း၀င္ ဆိဂီရိယနယ္ေျမသုိ႔ သြားေရာက္ၾကသည္။ (http://www.asiaexplorers.com/srilanka/polonnaruwa_travel_guide.htm)

ဆိဂီရိယ Sigiriya။        ။ ဆိဂီရိယဟူသည္ ေက်ာက္တုံး ေက်ာက္ေတာင္ (သုိ႔) နန္းေတာ္ရာတစ္ခု၏ နာမည္ ျဖစ္ေလသည္။ ျခေသၤ့ပုံႏွင့္ တူေသာေၾကာင့္ lion Rock- ျခေသၤ့ေက်ာက္တုံးဟုလည္း ေခၚသည္။

သီရိလကၤာ၌ Unesco၏ ကမၻာ့အေမြအႏွစ္စာရင္း၀င္ ျဖစ္ေသာ ၁။ ကႏၵီၿမိဳ႕ရွိ စြယ္ေတာ္၊ ၂။ ဒမၻဴလရွိ ေရႊေက်ာင္း၊ ၃။ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕ရွိ အေလးအျမတ္ထားေသာ ေနရာ။ ၄။ ေပါေရာနရု၀ ေရွ႕ေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ရာ၊ ၅။ ဂေလႅၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ ခံတပ္၊ ၆။ ဆိဂီရိယေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕တုိ႔သည္ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။ ၇။ ဆင္ဟရဇ သစ္ေတာႏွင့္ ၈။ သီရိလကၤာ၏ ဗဟုိကုန္းျမင့္ေဒသတုိ႔သည္ သဘာ၀ႏွင့္ဆုိင္ရာ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ား အျဖစ္သတ္မွတ္ၾကသည္။

အထက္ပါ ေဒသမ်ားသည္ ကမၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ားအတြက္ အျမဲဖြင့္လွစ္ထားေပသည္။ ဆိဂီရိယသည္ ကမၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ားအတြက္ လည္ပတ္စရာေနရာတစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။ ဘာသာေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ ေနရာေတာ့ မဟုတ္ေပ။ နန္းေတာ္ရာေဟာင္းတစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ နန္းစုိက္ပီး ရန္သူမင္းကုိ တြန္းလွန္ခုခံႏုိင္ရန္အတြက္ ေတာင္ပတ္ပတ္လည္၌ ၿမိဳ႕ရုိး၊ က်ံဳးစသည္ ကာရန္ထားေလသည္။ ေတာင္ထိပ္နန္းေတာ္အ၀င္ က်ံဳအနီး၌ ျပတုိက္တစ္ခုရွိကာ နန္းတြင္းဥယာဥ္ေတာ္သည္ အေတာ္သာယာလ၍ အပန္းေျဖသေဘာ လည္ပတ္သင့္ေပ၏။ ထုိေၾကာင့္ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔မွာ ဘုရားဖူးသန္႔သန္႔ ျဖစ္ျခင္း၊ အသက္ႀကီးေသာ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ပါလာ၍ ေတာင္ေပၚမတက္ႏုိင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ဆိဂီရိယေတာင္ကုိ မတက္ေတာ့ဘဲ ေအာက္ေျခအနီး က်ံဳးနံေဘး၌သာ ဓာတ္ပုံမွတ္တမ္းရုိက္ကာ တစ္ျခားေသာ ေနရာသုိ႔ လည္ပတ္ၾကေလသည္။

(အေသးစိတ္ သိလုိသူမ်ား ေအာက္ပါလင့္အတုိင္း ၾကည့္ၾကေလကုန္။) (http://www.asiaexplorers.com/srilanka/sigiriya.htm)

ဆိဂီရိယမွ ထြက္လာပီးေနာက္ ေပါေရာနရု၀ေခတ္ ပရကၠမဗာဟုမင္း တည္ေဆာက္ထားခဲ့၍ ပရကၠမ သမုျဒာဟု ေခၚဆုိေသာ ေရကန္ႀကီးပတ္လမ္းမွ ကားကုိ အလွ်ားလုိက္ေမာင္းလာပီး ေရကန္ႀကီးအနီးရွိ ေရွးေဟာင္းဗိသုကာဆုိင္ရာျပတုိက္ကုိ ၀င္ေရာက္ေလ့လာၾကသည္။ ႏုိင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္အတြက္ အေမရိကန္ ၂၅-ေဒၚလာ ေပးေဆာင္ရေလသည္။ ျပတုိက္မွ ျပန္ထြက္လာပီးေနာက္ ေန႔ဆြမ္းခ်ိန္နီးေနေသာေၾကာင့္ ကားဆရာညြန္ျပေသာ ထမင္းဆုိင္တစ္ခု၌ ေန႔ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္။

ထုိမွတစ္ဖန္ Gal Vihara ေဂါ-၀ိဟာရသုိ႔ သြားေရာက္ၾကသည္။ ေဂါ-၀ိဟာရဆီ မေရာက္ခင္ ပရကၠမဗာဟုမင္း၏ ေက်ာက္သားရုပ္ထုကုိ ၾကည့္ခဲ့ရသည္။ ေဂါ-၀ိဟာရသည္ ေက်ာင္းေတာ္ရာျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ား မရွိေတာ့ေပ။ ေရွးေဟာင္းလက္ရာျဖစ္ေသာ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ သုံးဆူသာ က်န္ခဲ့ေလသည္။ 

ရုပ္ပြားေတာ္ သုံးဆူ၏တည္ေနပုံသည္ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု မတူညီေပ။ တစ္ဆူသည္ ထုိင္ေတာ္မူ မုျဒာျဖစ္ပီး၊ တစ္ဆူသည္ ရပ္ေတာ္မူ မုျဒာျဖစ္ကာ ေနာက္ဆုံးတစ္ဆူသည္ ေလွ်ာင္းေတာ္မူတုိ႔ ျဖစ္သည္။ ဘုရားသုံးဆူ၏အေနအထားႏွင့္ ဆုိလုိဟန္ကုိ ပညာရွင္မ်ား အျငင္းပြားၾကရေလသည္။ ထုိတြင္ ရပ္ေတာ္မူ မုျဒာသည္ အထူးဆန္းဆုံး ျဖစ္ေလသည္။ မ်က္လုံးေတာ္အစုံကုိ မွိတ္ထားကာ လက္ေတာ္ပုိက္ထားဟန္ ထုလုပ္ထားသည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ေမတၱာေတာ္ျဖင့္ ေ၀ေနယ်တုိ႔အား (Blessing Posture) ေကာင္းခ်ီေပးဟန္ဟု ယူဆၾကသည္။ ၎ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားသည္ ပရကၠမဗာဟုမင္းလက္ထက္၌ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပီး သီရိလကၤာ၏ ေက်ာက္ဆက္အႏုပညာဆုိင္ရာ ေရွးအက်ဆုံးဟု ယူဆၾကသည္။

ေလွ်ာင္းေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္၏ ေအာက္ဖက္ညာလက္ေတာ္သည္ အနည္းငယ္ ပ်က္စီးေနသည္ကုိ ဖူးေတြ႔ရသည္။ ေပါေရာနရု၀ေခတ္ ပ်က္သုဥ္းပီးေနာက္ လူသူအေစာင့္အေရွာက္ မရွိသည့္အခ်ိန္ ဘာသာျခားတုိ႔က ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ ဖ်က္ဆီးၾကသည္။ ထုိအခါ ေတာထဲမွ ဆင္ေျပာင္ႀကီးမ်ား ထြက္လာပီး ဖ်က္ဆီးသူမ်ားကုိ ႏွင္ထုတ္လုိက္၍ ေနာင္အခါ ေၾကာက္လန္႔ကာ မည္သူမွ်မဖ်က္ဆီး၀ံ့ေတာ့ေခ်-ဟု သီရိလကၤာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက စာေရးသူအား ရွင္းျပေလသည္။

ေဂါ-၀ိဟာရမွ ထြက္လာပီးေနာက္ ၁၂-ရာစုႏွစ္၊ ပရကၠမဗာဟုမင္း၏ နန္းေတာ္ရာေဟာင္းကုိ သြားေရာက္ေလ့လာၾကသည္။ မင္းနန္းေတာ္္သည္ ဟုိတုန္းက ဘုံခုႏွစ္ဆင့္ျပသာဒ္ (Vijayanta Pasada) ဟူ၍ပင္ မထင္ရေလာက္ေအာင္ အလြန္ပ်က္စီးေနပီ ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယျပည္၊ ကလိဂၤတုိင္းမွ ရန္သူမင္းတုိ႔ လာေရာက္တုိက္ခုိက္ကာ မီးေလာင္တုိက္သြင္းခဲ့သည္-ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ရွင္းျပေလသည္။ အထူးျခားဆုံးမွာ ညီလာခံအစည္းေ၀း ခန္းမေဆာင္ ျဖစ္ေပသည္။ ေက်ာက္တုံး၊ ေက်ာက္သားတုိ႔ျဖင့္ ထြင္းထုတည္ေဆာက္ထားပီး ရုပ္လုံးရုပ္ၾကြတုိ႔ျဖင့္ အလြန္လက္ရာ ေျမာက္လေပသည္။

ထုိေနာက္ စာေရးသူတုိ႔သည္ (ဒမိဠွ)ေက်းကုလားတုိ႔ ဖ်က္ဆီးသည့္ေဘးရန္ေၾကာင့္ ကႏၵီၿမိဳ႕သုိ႔ မေျပာင္းေရြ႕ခင္ မူလစြယ္ေတာ္ကိန္း၀ပ္ခဲ့ေသာ ေရွးေဟာင္းစြယ္ေတာ္တုိက္ရွိရာသုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာ ၾကည့္ရႈၾကသည္။ ရန္သူမင္းတုိ႔ ဖ်က္ဆီးခဲ့သည္အတုိင္း အပ်က္အစီးေတြခ်ည္း ျမင္ေတြ႔ရသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံက အယုဒၶယၿမိဳ႕ေဟာင္းကုိ ျပန္လည္ျမင္ေယာင္မိေပသည္။ အပ်က္ကုိ အပ်က္အတုိင္း ေရွးမူလက္ရာမပ်က္ ထိမ္းသိမ္းထားေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္၀င္ေငြလည္း မ်ားစြာရေပမည္။ 

 

           အပ်က္အစီးအတုိင္း တည္ရွိေနေသာ Vatadage Circular Relic House စြယ္ေတာ္ထားခဲ့ေသာ တုိက္ခန္း၊ Thuparama Amage House ရုပ္စုံေက်ာင္းေတာ္၊ Lata Mandapa မ႑ပ္၊ ဘုံ ၇-ဆင့္ျပသာဒ္၊ ေဂါေပါတ ေက်ာက္စာ၊ ၀ိဇယဗာဟုမင္းလက္ထက္ ပထမဆုံး စြယ္ေတာ္တုိက္ (၁၁-ရာစုႏွစ္)၊ နိစၥံကမလႅမင္းလက္ထက္ ဒုတိယ စြယ္ေတာ္တုိက္ (၁၂-ရာစုႏွစ္)စေသာ အေဆာက္အဦးတုိ႔ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ သမုိင္းကေပးေသာ သင္ခန္းစာကုိ မ်ားစြားသံေ၀ဂယူပီး ႏွလုံးသားမွာ ဘာသာေသြးေတြ စီးဆင္းေနေအာင္ ေက်ာက္သားတံဆိပ္ရုိက္ႏွိပ္သကဲ့သုိ႔ ျပဳလုပ္ထားသင့္လေပသည္။

အေလာကလုိဏ္ဂူ။       ။ Aluvihara ေခၚ အေလာကလုိဏ္ဂူသည္ မာတေလၿမိဳ႕တြင္ ရွိေလသည္။ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအတြင္း ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္၀င္စံပီးေနာက္ပုိင္း သဂၤါယနာသမုိင္းတြင္ စတုတၳမွတ္တုိင္၊ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ခဲ့ေသာ ေနရာ-ဟု ထင္ရွား အသိမ်ားၾကသည္။

အေလာကလုိဏ္ဂူရွိရာ မာတေလၿမိဳ႕သည္ ကႏၵီ၊ ဒမၻဴလသြားလမ္းေပၚမွာ တည္ရွိသည္။ ေပါေရာနရု၀ၿမိဳ႕မွ အေတာ္ပင္ေ၀းလသည္။ ကႏၵီၿမိဳႏွင့္ကား ၁၇-မုိင္ခန္႔ေ၀းသည္။ ေပါေရာနရု၀ၿမိဳ႕မွေနပီး ကားဆရာသည္ ေတာင္ေပၚလမ္းအတုိင္း ေမာင္းယူလာခဲ့သည္။ လဖက္ခင္းမ်ား၊ ေတာေတာင္ သဘာ၀ရႈခင္းမ်ားကုိ ၾကည့္ရႈခံစားရင္း လုိက္ပါလာခဲ့ရာ မာတေလသုိ႔ ည ၇-ခန္႔ေလာက္ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္။ ေက်ာက္တုံးမဲမဲႀကီးျဖင့္ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ မသဲကြဲမုိ႔ ဆရာေတာ္မ်ား ေလ့လာရတာ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနၾကသည္။ မနက္ျဖန္ ကႏၵီစြယ္ေတာ္ဖူးၿပီး အခ်ိန္ရရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္လာမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။

ထုိေၾကာင့္ ကႏၵီၿမိဳ႕သုိ႔ မနက္ျဖန္ စြယ္ေတာ္ဖူး ခ်ီတက္ရျပန္သည္။ ၄၅-မီနစ္ခန္႔ၾကာပီးေနာက္ ကႏၵီၿမိဳ႕ ျမန္မာေက်ာင္းသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ေလေတာ့သည္။ ဆရာေတာ္ကုိ ၀တ္ျပဳပီး ဆရာေတာ္စီစဥ္ထားေသာ ေနရာတုိ႔၌ အသီးသီးေနရာယူကာ ေရခ်ိဳးၾကသည္။ ဆရာေတာ္မ်ားလည္း အနားယူၾကသည္။ မနက္ျဖန္ စြယ္ေတာ္ဖူးမည္တည္း။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္.....

posted by dhammasami08