ကဲ့ရဲ႕လြတ္သူမရွိ

Nothing.. Nothing.. Nothing

It is not now, O Atula..! It has always been done from ancient times.

They blame one, who is silent, they blame one, who speaks much,

and they blame one who speaks little.

There is no one in this world who is not blamed.

အတုလေရ.. စကားမေျပာ၊ မ်ားမ်ားေျပာႏွင့္၊ နည္းငယ္ေျပာသူ၊ မည္သူတီးမွ၊ ကဲ့ရဲ႕ခ်ီးမြမ္း၊ ထုိႏွစ္လမ္းမွ၊ ကင္းလြတ္သသူ၊ ဤေလာက၀ယ္၊ ယေန႔တုိင္ထိ၊ မရွိခဲ့ဘူး၊ ေရွးဦးကာလ၊ မဆြကပင္၊ ရွိၿပီတကား..။

There never has been, there never will be,

nor is there now, anyone who is always blamed or always praised.

အၾကင္သူကုိ၊ ျမင့္မုိရ္ဧကန္၊ ခ်ီးပလုိ႔၏၊ တစ္ေယာက္သူ႔ကုိ၊ ဧကန္ဆန္႔က်င္၊ ကဲ့ရဲ႕ျပန္၏။ ကဲ့ရဲ႕ခ်ီးမြမ္း၊ မလြတ္တမ္းမုိ႔၊ ထုိလမ္းလြတ္သူ၊ ထုံးတမ္းေရွးမွာ၊ ေနာင္ခါတစ္ဖန္၊ ပစၥဳပၸန္ထိ၊ မရွိတစ္ေယာက္၊ မုိးေျမေအာက္တည္း..။

If the wise praise him day after day, knowing him to be truly faultless,

wise and endowed with knowledge and virtue, who would blame him?

who is like a Nikkha of pure gold?

The  devas praised him; he is praised even by the great Brahma.

Note; A Nikkha can be a weight-unit of gold, an ornament or a coin.

အတုလေရ.. အမႈႀကီးငယ္၊ အသြယ္သြယ္ကုိ၊ ျဖတ္ေတာက္လုိရာ၊ သိပညာႏွင့္၊ ေကာင္းရာဆုိးျပစ္၊ ေထာက္ခ်င့္ေ၀ဖန္၊ ပညာညာဏ္ႀကီး၊ က်င့္ၿပီးသီလ၊ ႏွလုံးလျဖင့္၊ ဓာတ္စိတ္မယုိင္၊ ၿမဲခုိင္လသူ၊ ထုိသူတုိ႔အား၊ ပလႊားမရွိ၊ ပညာရွိက၊ ေန႔ညမခန္း၊ ခ်ီးမြမ္းၾက၏၊ သဲၾကမ္းကင္းစင္၊ ေရႊစင္ကဲ့သုိ႔၊ ျပစ္ေတာ္တင္၍ ထုိက္မည္နည္း..။ အထက္ရပ္လာ၊ ေဒ၀ါနတ္ႏွင့္၊ ျဗဟၼာႀကီးပင္၊ မြမ္းတင္ခ်ီးပ၊ ခ်ီးမြမ္းၾက၏၊ ျပစ္ေတာ္တင္ေသာ္ ထုိက္မည္နည္း..။ (ဂါထာ ႏွစ္ပုဒ္ေပါင္းေရးသည္)

(ဓမၼပဒဂါထာ၊ ၂၂၇၊ ၂၂၈၊ ၂၂၉၊ ၁၃၀။ အတုလဥပါသကာ၀တၳဳ။)

posted by dhammasami08

ရန္မူကင္းေ၀း ႏွလုံးေအး

The way of making Nobleman!

“He abused me, he ill-treated me, he got the better of me, he stole my belongings;” 

the enmity of those harbouring such thoughts cannot be appeased.

ဤမည္သူကား၊ ငါ့အားဆဲေရး၊ ႏွိပ္စက္ေသး၏၊ ဤထက္မ်က္သုိ၊ ႏုိင္လုိမင္းထက္၊ စည္းစိမ္ပ်က္ေအာင္၊ လုယက္ယူငင္၊ အသင္လူသား၊ ယုတ္လွတကား-ဟု၊ ရန္ၿငိဳးထားလွ်င္၊ ဘယ္ခါရန္ၿငိဳး၊ မေျပမုိးေျမ၊ ၿငိမ္းၿငိမ္း၏တည္း။

“He abused me, he ill-treated me, he got the better of me, he stole my belongings;” 
the enmity of those not harbouring such thoughts can be appeased.

ဤမည္သူကား၊ ငါ့အားဆဲေရး၊ ႏွိပ္စက္ေသး၏၊ ဤထက္မ်က္သုိ၊ ႏုိင္လုိမင္းထက္၊ စည္းစိမ္ပ်က္ေအာင္၊ လုယက္ယူငင္၊ အသင္လူသား၊ ယုတ္လွတကား-ဟု၊ ရန္ၿငိဳးမထား၊ ထုိသူမ်ားသာ၊ ရန္သူကင္းပ၊ ၿငိမ္းေလခတည္း။

Hatred is, indeed, never appeased by hatred in this world. 

It is appeased only by loving-kindness.

လူ႕ျပည္ထုိထုိ၊ ရန္ကုိရန္ျခင္း၊ တုံ႔ျပန္ရွင္းက၊ ကာလဘယ္မွာ၊ ၿငိမ္းပါမည္နည္း။ ေလာကတံထြာ၊ ဓမၼတာကား၊ ရန္ကုိတား၍၊ ရန္အားရန္ျခင္း၊ မတုံ႔လွ်င္းမွ၊ ၿငိမ္းေအးစြာ-ဟု၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ၊ ေဟာထြက္လာသတည္း။

 People, other than the wise, do not realize, “We, in this world, must all die.” 

 (and not realizing it continue their quarrels). 

The wise realize it and thereby their quarrels cease.

အသိကင္း၍၊ မုိက္တြင္းနက္သူ၊ မ်ားဗုိလ္လူကား၊ အဆုံးတစ္ေန႔၊ မုခ်ေသမ်ိဳး၊ မသိရုိးမုိ႔၊ ခုိက္ရန္ပါြးလွ်က္..၊ ျမင္ညာဏ္ရွင္း၍၊ ေလွ်ာ္ကန္ေကာင္း-ဆုိး၊ သိသူမ်ိဳးမွာ၊ ရန္မူၿငိမ္းေအး..၊ က်ိဳး-ေၾကာင္းေပးကာ၊ ျမတ္စြာဗုဒၶ၊ ေဟာေဖာ္ျပသည္၊ ရန္ၿငိဳးခပင္း ၿငိမ္းေစေသာ၀္။

(ဓမၼပဒ၊ ဂါထာ-၃၊ ၄၊ ၅၊ ၆)

posted by dhammasami08

အညစ္အေညး ၈-မ်ိဳး

မိမိဘေလာ့ဂ္ကုိ sign in ၀င္၍မရတာ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာခဲ့သည္။ တစ္ျခားဘေလာ့ဂ္အသစ္ယူရန္လည္း blogspot.comကုိ ဖြင့္၍မရ။ ေတာ္ေတာ္ဗ်ားမ်ားသြားသည္။ ဒီျပႆနာကုိ တစ္ျခားသူကုိလည္း မေမးေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူမ်ား လာေႏွာက္ယွက္ခဲ့သလဲေတာ့ မသိ။ ဒါနဲ႔ မထူးေတာ့ဘူးေလ။ windows ကုိ ျပန္တင္လုိက္ရသည္။ windows တင္လုိက္ပီးမွ အားလုံးဖြင့္၍ ရေတာ့သည္။ ဒါေၾကာင့္ ပထမဆုံး အေနျဖင့္ windows ဖြင့္ ပုိစ့္ေလး ခံစားၾကည့္ပါအုံး။

အညစ္အေၾကး(မလ) ၈-မ်ိဳး

၁။ ရပီးသား ဂါထာ၊ မႏၱာန္မ်ားကုိ ျပန္လွန္မရြတ္ဆုိပါက ေမ့ေပ်ာက္သြားတတ္သည္။ 

ထုိေၾကာင့္ ျပန္လွန္မရြတ္ဖတ္၊ မသရဇယ္ျခင္းသည္ ဂါထာ၊ မႏၱာယားမ်ားရဲ႕ အညစ္အေညး ျဖစ္သည္။

၂။ အိမ္မႈကိစၥမ်ား၌ တက္တက္ၾကြၾကြမရွိလွ်င္ အိမ္တစ္ေဆာင္လုံး မလွမပ၊ မသန္႔ရွင္းဘဲ အမႈိက္ပုံႀကီးလုိ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ 

ထုိေၾကာင့္ ထၾကြလုံးလမရွိ ၀ီရိယမရွိျခင္းသည္ အိမ္ရဲ႕အညစ္အေညး ျဖစ္ေလသည္။

၃။ ပ်င္းရိပ်င္းတြဲ ျဖစ္ေနသူသည္ ကုိယ္ကာယ လွပသန္႔ရွင္းမႈ မရွိေပ။ 

ထုိေၾကာင့္ ကုိယ္ကာယလွပဖုိ႔ဆုိလွ်င္ ပ်င္းရိျခင္သည္ အညစ္အေညး ျဖစ္ေလသည္။

၄။ ေမ့ေလ်ာ့တတ္သူကုိ လုံျခံဳေရးခန္႔ထားလွ်င္ ဘယ္လုိျဖစ္မလဲ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့ဆျခင္းသည္ မေကာင္းေသာ ဆင္ေျခ ျဖစ္ေလသည္။ 

ဒါေၾကာင့္ မိမိကုိယ္ကုိ ေကာင္းေအာ္ ကုိယ္၊ ႏႈတ္၊ ႏွလုံး သုံးပါး ေစာင့္စည္းေနသူအတြက္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္ အညစ္အေညး ျဖစ္သည္။

၅။ မေကာင္းမႈ ဒုစရုိက္ျပဳက်င့္ျခင္းသည္ မိန္းကေလးတုိ႔အတြက္ ဂုဏ္ညိဳးႏြမ္းေစသည္။ မိန္းကေလးမွ မဟုတ္ပါ။ မိန္းမ၊ ေယာက်္ား အားလုံးလည္း ဒုစရုိက္ကုိ ေရွာင္ရေပမည္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးေတြအတြက္ကား ေသးေသးမႊားမႊား မေကာင္းမႈသည္လည္း အမ်ားအျမင္မွာ မတင့္တယ္ေပ။ ထုိေၾကာင့္ မေကာင္းမႈဒုစရုိက္မ်ိဳးသည္ မိန္းမေတြအတြက္ အညစ္အေညးပင္ ျဖစ္ေလသည္။

၆။ ကပ္ေစးနည္း၊ ႏွေျမာတြန္႔တုိသူသည္ တစ္ပါးသူအား တစ္ခုခုေပးရန္ ၀န္းေလးလပါသည္။ 

ထုိေၾကာင့္ အလွဴတစ္ခုျပဳမည္ ဆုိလွ်င္ မေစၦရစိတ္၊ ႏွေျမာတြန္႔တုိစိတ္သည္ အညစ္အေညးပင္ ျဖစ္ေလသည္။

၇။ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္မွန္သမွ်သည္ ဤဘ၀မွာသာမက ေနာင္တမလြန္ဘ၀ေတြမွာပါ အလြန္ပင္ မေကာင္းက်ိဳးေပးသန္လေပသည္။ 

ထုိေၾကာင့္ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္တရားမ်ားသည္ ဤဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ အညစ္အေညးပင္ ျဖစ္သည္။

၈။ မသိမႈ ေမာဟတရားသည္ အလြန္ပင္ ဆုိး၀ါးလသည္။ မသိ၍ မက်င့္၊ မက်င့္၍ မရ၊ မရေတာ့ သံသရာ၀ဲဂယက္မွ မထြက္။ မသိမႈမွ အေျခခံေလသည္။ 

ထုိေၾကာင့္ မသိမုိက္မဲမႈ အ၀ိဇၹာတရားသည္ အညစ္အေညးအားလုံးထက္ သာလြန္ဆုိး၀ါးေသာ အညစ္အေညး ျဖစ္ေလသည္။ (တေတာ ဘိကၡေ၀ မလာ မလတရံ အ၀ိဇၹာ ပရမံ မလံ။)

အထက္ပါ တရားေတာ္ကုိ ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ (အံ၊ အ႒၊ မလသုတၱ)

ထုိေၾကာင့္
“အညစ္မ်ိဳးစင္၊ ဘုရားရွင္ကုိ၊ ဦးတင္ညြတ္လွ်က္၊ ေဆာင္ရြက္ထုိထုိ၊ ေကာင္းမႈပ်ိဳတုိ႔၊ ညြန႔္ေ၀လူးလူ၊ နိဗၺဴတုိင္သုိ႔၊ တက္ေစေသာ၀္။”

လူမုိက္အစစ္

“လူမုိက္အစစ္“

အၾကင္လူမုိက္သည္ မိမိမိုက္မဲသည္၏အျဖစ္ကုိ သိ၏။

ထုိလူမုိက္သည္ ဤအသိကေလးျဖင့္ ပညာရွိေသာ္လည္း ျဖစ္လာတတ္ေကာင္း၏။

အၾကင္လူမုိက္သည္ကား မိမိ မုိက္မဲသည္ကုိ မသိ၊ “ပညာရွိ“ဟု မွတ္ထင္ဘိ၏။

အမွန္စင္စစ္ ထုိလူမုိက္သည္ကား “လူမုိက္“ ဟူ၍ ဆုိထုိက္ေလေတာ့၏။

(တစ္နည္း) ထုိလူမုိက္သည္ကား “လူမုိက္အစစ္“ဟူ၍ ဆုိထုိက္ေလ၏။

The fool who knows that he is a fool can for that reason be a wise man;
but the fool who thinks that he is wise is, indeed, called a fool. (verse 63)

(Balavagga, Dhammapada)

အဆုံးအမ

ဗုဒၶေခတ္ျမတ္ ေတြ႔က်ိဳးနပ္ပါေစ

ေရခ်မ္းသစ္သီး၊ ပန္းဆီမီးကို၊
ခိုင္ျဖီးသဒၶါ။ လွဴျပီးကာမွ်၊
ငါ့မွာေကာင္းက်ိဳး၊ အလြန္တိုးဟု၊
ယံုကိုးစိတ္ထဲ၊ မေရာင့္ရဲနဲ႔။
မစဲညေန႔၊ ဘုရားေရွ႔တြင္၊
ေပ်ာ္ေမြ႔ျမတ္ႏိုး၊ ျမဲရွိခိုး၍၊
ေကာင္းက်ိဳးပြားစည္၊ ႀကီးလွျပီဟု၊
ယံုၾကည္အားရ၊ စိတ္မခ်နဲ႔။

အဆုံးအမ

ပိဋကတ္ အစြယ္ေထာင္လွ်င္ ...
တစ္ပိုင္းေၾကာင္ က်က္စားရံုႏွင့္ ခက္ပါလွသေဘာဉာဏ္၊
ထက္မာန အေျပာသန္တယ္၊ ေဒါသမာန္ထူပြားး။ ။
ေစာဒကတုဖက္လာလွ်င္ သူ႔ထက္ငါ ျငင္းတဲ့လူစား။ ။
ဘုရားေဟာ ျမတ္ဓမၼခန္ကို တတ္ေလဟန္ေယာင္၀ါး။
ပရမတ္ျပန္ အေၾကာင္သမားေတြတို႔ ေထာင္လႊားၾက သူ႔ထက္ငါ။
အသိဉာဏ္တစ္ထြာေလာက္ကယ္ႏွင့္ ညာမေထာက္ ေဟာတတ္လွပါ။
ပရိတ္သတ္ ေထာမနာေအာင္ ေစာဒနာဉာဏ္အေကာက္ေတြႏွင့္
ကန္အေၾကာက္ အတင္းမေရွာင္ ျငင္းၾကလူ႔ေဘာင္။
ပိဋကတ္အစြယ္ေထာင္လွ်င္၊ အပါယ္ေဘာင္ ဆင္းရလိမ့္ေလး။ ။
(လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)